Kiedy jest pora deszczowa w Tajlandii?

Pora deszczowa w Tajlandii trwa najczęściej od czerwca do października, a największe opady przypadają zwykle na sierpień, wrzesień i październik. Nie oznacza to jednak ciągłego deszczu przez cały dzień – typowe są krótkie, intensywne ulewy, po których wraca słońce. Wszystko zależy od regionu, dlatego warto poznać konkretne terminy przed zaplanowaniem urlopu.

Czym różni się klimat Tajlandii od europejskiego?

Tajlandia leży w Azji Południowo-Wschodniej na Półwyspie Indochińskim. Jej powierzchnia wynosi 513 120 km², a rozciągłość południkowa to 1650 km. Dla wyobrażenia skali – dystans z południa na północ kraju przypomina odległość między Warszawą a Sycylią. Tak duży obszar sprawia, że trudno mówić o jednym, spójnym klimacie całego kraju.

Na południu, między innymi na Półwyspie Malajskim, panuje klimat równikowy z silnymi wpływami morskimi. Północ ma wyraźnie zwrotnikowy charakter z oddziaływaniem kontynentalnym. Pogodę kształtują dwa monsuny: północno-wschodni, który przynosi suche i chłodniejsze powietrze znad Wschodniego Tybetu i Pustyni Gobi, oraz południowo-zachodni, niosący wilgotne, ciepłe masy znad Oceanu Indyjskiego. To właśnie te wiatry odpowiadają za porę suchą i deszczową, a między nimi pojawia się gorący okres względnej ciszy. Różnice widać też w rocznych sumach opadów – na Równinie Korat spada około 500 mm, na Nizinie Manamu 1300 mm, na południu około 3000 mm, a na zachodnim wybrzeżu do 4500 mm.

Kiedy zaczyna się deszczowy sezon w poszczególnych regionach?

Deszczowy sezon nie zaczyna się wszędzie w tym samym momencie. W większości kraju przyjmuje się, że trwa od czerwca do października, jednak na wyspach i wybrzeżach terminy potrafią różnić się nawet o kilka miesięcy. W wielu częściach kraju najbardziej mokre bywają sierpień, wrzesień i październik. Plan wyjazdu warto dopasować do konkretnego regionu, bo dzięki temu można uniknąć najmocniejszych opadów.

Wybrzeże Andamańskie

Na wybrzeżu Morza Andamańskiego, czyli w okolicach Phuket, Krabi, Khao Lak i wysp Phi Phi, monsun daje o sobie znać od maja lub czerwca do października. Najintensywniejsze opady występują zwykle od połowy września do mniej więcej połowy października. Mimo to Phuket potrafi zaskakiwać – w lipcu i sierpniu często pojawiają się słoneczne dni, a gwałtowna burza mija po 20 minutach. Typowe maksymalne temperatury na Phuket sięgają 34 st. C, a rekord to około 36 st. C.

Zatoka Tajlandzka i wyspy

Po wschodniej stronie, na Koh Samui, Koh Phangan i Koh Tao, rytm opadów wygląda inaczej. Tam okres deszczowy trwa mniej więcej od maja do stycznia, a jego apogeum przypada na listopad i grudzień. Dla osób planujących wakacje latem to dobra informacja – od maja do sierpnia, a często nawet do września, wyspy w Zatoce Tajlandzkiej oferują zwykle lepszą pogodę niż zachodnie wybrzeże. Koh Tao przyciąga wtedy miłośników nurkowania i kursów, a Koh Phangan łączy plażowanie z naturą i spokojniejszą atmosferą.

Bangkok i centrum

W Bangkoku nie ma tak wyraźnego deszczowego sezonu jak na wyspach. Opady mogą pojawiać się od kwietnia aż do grudnia, ale najczęściej są krótkie. Średnia roczna temperatura w stolicy wynosi 28,4 st. C, w kwietniu termometry pokazują często 35 st. C, a w grudniu około 27 st. C. Rocznie spada tam około 1500 mm deszczu. Po ulewie miasto szybko wraca do normalnego rytmu, choć na ulicach potrafią tworzyć się spore korki.

Północ, Chiang Mai i góry

Na północy, w rejonie Chiang Mai, opady mogą utrzymywać się od maja do listopada. W sierpniu zdarza się nawet 22 dni z deszczem. To istotne dla osób planujących trekking, bo ścieżki bywają wtedy śliskie. Od listopada do lutego północ ma najlepsze warunki, ale poranki potrafią być bardzo chłodne. W marcu i kwietniu słupki rtęci sięgają natomiast 40 st. C.

Różnice widać także w najbardziej mokrych miesiącach i charakterze opadów:

Jak mocno pada i ile trwa tropikalny deszcz?

Tropikalne opady w Tajlandii rzadko wyglądają jak polski całodniowy deszcz. Ulewy są intensywne, ale krótkie – zwykle trwają od 20 minut do 2–3 godzin. Są ciepłe, podobnie jak powietrze, dlatego ciężka kurtka przeciwdeszczowa często bardziej męczy, niż pomaga. Zamiast niej sprawdza się duży parasol, sandały o antypoślizgowej podeszwie i szybkoschnące ubrania.

Tajski deszcz to najczęściej ciepła, intensywna ulewa trwająca kilkadziesiąt minut. Po półgodzinie często wraca słońce i błękitne niebo.

Typowy dzień w zielonym sezonie bywa słoneczny rano i wczesnym popołudniem. Później, zwykle po południu, wieczorem lub w nocy, przychodzi krótka burza. Po niej niebo się przejaśnia i można wracać do zwiedzania czy kolacji. Deszcz nie przekreśla więc planów, ale wymaga gotowości na nagłą zmianę.

W rzadszych przypadkach opady potrafią trwać kilka godzin, a po ulewach mogą powstawać lokalne podtopienia. Przy wzburzonym morzu odwoływane bywają promy i rejsy, a część dróg może być czasowo nieprzejezdna. To szczególnie ważne przy planowaniu powrotu z wysp przed lotem do Polski.

Czy warto jechać do Tajlandii w zielonym sezonie?

Zielony sezon ma wiele zalet i dla części podróżników będzie lepszym wyborem niż suchy szczyt sezonu. Trzeba tylko zaakceptować, że pogoda bywa kapryśna. W zamian można zyskać sporo przestrzeni, niższe koszty i bardziej soczyste krajobrazy.

Zalety zielonego sezonu

Największą korzyścią z podróży w miesiącach deszczowych jest mniejsza liczba turystów. Popularne świątynie, punkty widokowe i plaże nie są tak oblegane jak od listopada do lutego. Do tego dochodzi przyroda – wodospady są pełniejsze, dżungla intensywnie zielona, a pola ryżowe tworzą piękne kadry. Ceny pakietów turystycznych potrafią być niższe nawet o 20–50 procent. Przykładowy pięciogwiazdkowy hotel dla dwojga ze śniadaniem może kosztować w lipcu około 8900 zł za tydzień, podczas gdy w kwietniu ta sama opcja to często ponad 12 600 zł.

Wady i możliwe utrudnienia

Wadą są przede wszystkim zmienność pogody i wysoka wilgotność. Po opadach bywa duszno, a przy napiętym grafiku ciągłe przesuwanie planów może męczyć. Na Wybrzeżu Andamańskim morze potrafi być wzburzone, pojawiają się czerwone flagi, a część rejsów zostaje odwołana. W Bangkoku ulewy spowalniają ruch, natomiast na północy śliskie szlaki utrudniają trekking. Pochmurne niebo odbiera też plażom nieco spektakularnego wyglądu, a woda nie wygląda tak turkusowo jak w pełnym słońcu.

Jak przygotować się na deszczowy sezon?

Dobre przygotowanie sprawia, że deszczowy sezon przestaje być problemem. Podstawą są lekkie, szybkoschnące ubrania oraz ochrona elektroniki i dokumentów przed wilgocią. Ważne jest też elastyczne podejście do planu dnia, bo sztywne godziny zwiedzania podczas monsunu zwykle nie zdają egzaminu.

Co spakować do plecaka?

W tropikalnym deszczu przydadzą się:

• duży parasol zamiast ciężkiej kurtki,
• lekka peleryna przeciwdeszczowa,
• szybkoschnące koszulki i szorty,
• sandały lub klapki z antypoślizgową podeszwą,
• wodoodporny worek na telefon, dokumenty i portfel,
• pokrowiec przeciwdeszczowy na plecak,
• środek na komary,
• cienka bluza na klimatyzowane autobusy.

Jak zaplanować dzień i transport?

W deszczowym sezonie lepiej zwiedzać intensywnie rano i wczesnym popołudniem, a czas największego upału przeznaczyć na przerwę. Część opadów pojawia się właśnie po południu, dlatego warto mieć plan zapasowy: świątynię, masaż, kurs gotowania albo kawiarnię z widokiem. W transporcie trzeba zostawić zapas na opóźnienia. Loty krajowe zwykle działają, ale burze potrafią zmienić rozkład. Autobusy i pociągi jeżdżą, choć po ulewach przejazd może trwać dłużej. W Bangkoku najlepiej wyjść wcześniej, szczególnie w dniu lotu. Osoby planujące wyspy nie powinny wracać promem na ostatnią chwilę – lepiej wrócić na ląd dzień przed wylotem.

Ochrona zdrowia i ubezpieczenie

W tropikach rośnie wilgotność, a przy okazji ryzyko problemów żołądkowych i chorób przenoszonych przez komary, takich jak denga czy malaria. Dlatego podstawą jest dobra polisa turystyczna, obejmująca koszty leczenia, transport medyczny, ratownictwo, opóźnienia, bagaż oraz planowane aktywności, w tym sporty wodne czy jazdę na skuterze. Warto zapisać numer alarmowy ubezpieczyciela i mieć kopię polisy w telefonie. Dobrze też stosować środki odstraszające owady i unikać trekkingu podczas gwałtownych ulew.