Przełęcz pod Kopą Kondracką – szlaki, opis, jak dojść?

Najkrótszą drogą na Przełęcz pod Kopą Kondracką jest zielony szlak ze Schroniska PTTK na Hali Kondratowej – podejście zajmuje około 1 godziny 20 minut. Przełęcz leży na wysokości 1863 m n.p.m. i stanowi szerokie siodło między Kopą Kondracką a Suchym Wierchem Kondrackim. Poniżej znajdziesz szczegółowy opis szlaków, charakterystykę tego miejsca oraz wskazówki na zimowe wyjścia.

Czym charakteryzuje się Przełęcz pod Kopą Kondracką?

Przełęcz pod Kopą Kondracką to rozległe, zaokrąglone siodło leżące na wysokości 1863 m n.p.m. w Tatrach Zachodnich. Rozdziela Kopę Kondracką (2005 m n.p.m.) i Suchy Wierch Kondracki (1890 m n.p.m.). Przez to miejsce biegnie główny grzbiet Tatr, a wraz z nim Wielki Europejski Dział Wodny oraz granica polsko-słowacka.

Po północnej, polskiej stronie znajduje się Dolina Kondratowa, a po południowej, słowackiej – Dolina Cicha. W siodle występują kilkumetrowe rowy tektoniczne, stąd dawna góralska nazwa Kotliny lub Kotlinki. Duży ruch turystyczny powoduje erozję turystyczną, dlatego na przełęczy i w jej sąsiedztwie widoczne są rozdeptane fragmenty oraz skróty.

Przełęcz pod Kopą Kondracką leży na wysokości 1863 m n.p.m. w głównym grzbiecie Tatr Zachodnich i wyznacza Wielki Europejski Dział Wodny oraz granicę polsko-słowacką.

Z samego siodła rozpościerają się rozległe widoki na Tatry Wysokie i bliski Giewont. Przy odpowiedniej przejrzystości powietrza widać również Świnicę, Krywań, a także odleglejsze pasma Beskidów.

Jak dojść na Przełęcz pod Kopą Kondracką?

Najczęściej wybierana trasa prowadzi z Kuźnic przez Dolinę Kondratową i Halę Kondratową, a następnie zielonym szlakiem wprost na siodło. Drugi wariant to czerwony szlak graniowy z Czerwonych Wierchów lub z Kasprowego Wierchu.

Najważniejsze czasy przejścia z przełęczy i na nią przedstawiają się następująco:

Wariant z Kuźnic jest najczęściej wybierany ze względu na dobrą dostępność i czytelne oznakowanie.

Podejście z Kuźnic przez Polanę Kalatówki

Z Kuźnic idzie się niebieskim szlakiem i Drogą Brata Alberta. Po mniej więcej 30 minutach dociera się na Polanę Kalatówki, skąd widać Kasprowy Wierch, Goryczkowe Czuby i Suchy Kondracki Wierch. Następnie trasa wiedzie dalej dnem doliny do Schroniska PTTK na Hali Kondratowej; ten odcinek z Kuźnic zajmuje około 1 godziny 30 minut.

Przy schronisku warto zrobić przerwę. Z położonej wyżej Hali Kondratowej dobrze widać dalszy zielony szlak w stronę przełęczy.

Droga zielonym szlakiem z Hali Kondratowej

Za schroniskiem szlak zmienia kolor na zielony i początkowo prowadzi odkrytą Polaną Kondratową. Dalej ścieżka wchodzi w kosodrzewinę i robi się coraz bardziej stroma. Latem pokonuje się łagodniejsze zakosy, zimą trasa często biegnie bardziej bezpośrednio w górę, co bywa wymagające w kopnym śniegu.

Podejście z Hali Kondratowej na przełęcz zajmuje 1 godzinę 20 minut, a zejście około 1 godziny. W górnej części teren bywa oblodzony, dlatego raczki lub lekkie raki mocno ułatwiają poruszanie.

Jak wygląda wejście zimą i na skiturach?

Zimą opisywana przełęcz jest bardzo popularnym celem wycieczek skiturowych. Trasa z Kuźnic liczy około 12 km, sumuje około 850 m wzniesień, a czas podejścia i zjazdu to z reguły 4,5 godziny. Przy dobrych warunkach śniegowych trudności są niewielkie, ale dużo zależy od pogody i kondycji.

Szlak narciarski w dużej części prowadzi równolegle do zielonego szlaku turystycznego. W górnej partii podejście skręca nieco bardziej w lewo i pokonuje zakosy na zboczu Suchego Wierchu Kondrackiego. Ostatni odcinek może mieć nachylenie 35–40 stopni i jest szczególnie narażony na podcięcie lawiny.

Zagrożenie lawinowe

Przed wyjściem trzeba obowiązkowo sprawdzić aktualny komunikat lawinowy TOPR oraz informacje Tatrzańskiego Parku Narodowego o warunkach na szlakach. Przy znacznym zagrożeniu lawinowym bezpieczniejsza droga na przełęcz prowadzi przez grań Łopaty, a nie przez strome zbocze Suchego Wierchu Kondrackiego.

Warto też uwzględnić, że od 1 marca w Tatrach obowiązuje zakaz poruszania się od zmierzchu do świtu. Ma to duże znaczenie przy planowaniu dłuższych zimowych wejść.

Sprzęt i przygotowanie

Zimą przydają się raki lub raczki, kijki trekkingowe oraz sprzęt lawinowy – detektor, sonda i łopata. Zjazd z przełęczy bywa utrudniony przez twardy śnieg, lód oraz wystające kamienie, zwłaszcza kilka dni po opadach i przy intensywnym ruchu turystycznym.

Przed wyjściem dobrze jest skompletować następujące informacje:

• aktualny komunikat lawinowy TOPR,
• komunikat TPN o warunkach na szlakach,
• prognozę pogody dla rejonu Tatr,
• godziny ewentualnych zamknięć lub remontów kolei linowej.

Co warto wiedzieć o historii tego miejsca?

W siodle przełęczy istniało kiedyś niewielkie schronisko zbudowane przez Towarzystwo Tatrzańskie w 1889 roku. Był to szałas o wymiarach 4 na 3 metry, z którego korzystali głównie narciarze wędrujący zimą przez grań Czerwonych Wierchów. Obiekt często niszczyli turyści i silne wiatry, dlatego około 1925 roku przestał istnieć.

W czasie drugiej wojny światowej przełęcz stanowiła ważny punkt na trasie kurierów tatrzańskich. W kwietniu 1940 roku próbował przedostać się tędy na Węgry taternik Włodzimierz Gosławski razem z Adą Kopczyńską. Oboje zginęli z wyczerpania podczas ciężkiej zawiei, schodząc do Doliny Cichej.

Dawniej to miejsce należało, obok Tomanowej Przełęczy, do najpopularniejszych przejść przez Tatry. Dziś schodzenie na słowacką stronę do Doliny Cichej jest zabronione, a ruch skupia się wyłącznie na szlakach po polskiej stronie.

Jak zaplanować wycieczkę i co zabrać?

Przełęcz leży na terenie Tatrzańskiego Parku Narodowego, więc wejście wymaga zakupu biletu wstępu. Na terenie TPN obowiązuje zakaz wstępu z psami. Najwygodniejszy start to Kuźnice, do których można dojść pieszo z centrum Zakopanego w około 2 km albo dojechać busem. W sezonie kolejki do autobusów bywają długie, dlatego wielu turystów wybiera spacer.

Jeśli podróżujesz samochodem, dogodny punkt znajduje się na parkingu przy rondzie Jana Pawła II. Całodniowy postój to koszt około 36 zł, a parkomat przyjmuje płatności kartą. Stamtąd do Kuźnic prowadzi wygodna droga piesza.

Można zrobić krótszą wycieczkę tylko na przełęcz i wrócić tą samą trasą. Alternatywą jest pętla przez Kopę Kondracką i Kondracką Przełęcz, licząca około 12,6 km i zajmująca około 7 godzin z przerwami. Ta opcja daje 985 m przewyższenia i wymaga dobrej kondycji, ale nie ma w niej poważniejszych trudności technicznych.