Dla początkujących najlepszym wyborem będą trzysegmentowe kijki trekkingowe z aluminium, regulacją długości i zewnętrznymi klamrami blokującymi. Taki zestaw jest trwały, łatwy w obsłudze i sprawdza się zarówno na górskim szlaku, jak i podczas spacerów po lesie.
Dlaczego warto używać kijków trekkingowych?
Kijki dają dodatkowe punkty podparcia, dlatego poprawiają stabilność na kamieniach, korzeniach i śliskim podłożu. Szczególnie przydają się podczas zejść, gdy kolana są mocniej obciążone. Pomagają też rozłożyć wysiłek między nogi, ręce i obręcz barkową, co może zmniejszyć zmęczenie na dłuższej trasie.
Teleskopowe czy składane?
Na początek wybierz konstrukcję teleskopową. Trzy segmenty wsuwają się w siebie, a długość można płynnie dopasować do wzrostu i nachylenia terenu. To rozwiązanie uniwersalne, łatwe do ustawienia i zwykle bardziej wybaczające błędy niż lekkie konstrukcje przeznaczone dla doświadczonych użytkowników.
Kijki składane, określane jako Z-fold, łączą segmenty za pomocą linki. Po złożeniu zajmują bardzo mało miejsca, dlatego dobrze pasują do małego plecaka, podróży samolotem albo sytuacji, w której kijki często trzeba chować. Ich wadą jest mniejszy zakres regulacji, a w niektórych modelach także niższa odporność na przeciążenia. Wybierz je, gdy kompaktowość jest ważniejsza niż maksymalna uniwersalność:
- Teleskopowe – dla początkujących, na zróżnicowane trasy i do częstej regulacji długości.
- Składane Z-fold – do lekkiego trekkingu, podróży i małych plecaków.
- Trzysegmentowe – zapewniają dobry kompromis między długością po złożeniu a stabilnością.
- Czterosegmentowe – zajmują mniej miejsca, ale większa liczba połączeń może oznaczać mniejszą sztywność.
W przypadku pierwszej pary najrozsądniejszy będzie model teleskopowy, najlepiej trzysegmentowy. Pozwala dopasować długość bez konieczności kupowania kolejnych kijków do innego terenu.
Aluminium czy karbon?
Materiał wpływa przede wszystkim na wagę, odporność na uderzenia i cenę. Aluminium jest cięższe, ale lepiej znosi przypadkowe uderzenie o skałę lub zaklinowanie między korzeniami. Zwykle odkształca się zamiast nagle pęknąć, co daje większą szansę na dokończenie wycieczki.
Włókno węglowe, czyli karbon, jest lżejsze i sztywniejsze. Różnicę docenisz podczas długich marszów, gdy każdy dodatkowy gram wpływa na zmęczenie rąk. Przy mocnym uderzeniu karbon może jednak pęknąć, dlatego wymaga ostrożniejszego używania.
| Cecha | Aluminium | Włókno węglowe |
|---|---|---|
| Waga | Większa | Mniejsza |
| Odporność na uderzenia | Dobrze znosi odkształcenia | Może pęknąć przy silnym uderzeniu |
| Zastosowanie | Początkujący, góry, zmienny teren | Długie trasy i osoby ceniące niską wagę |
| Cena | Zwykle niższa | Zwykle wyższa |
Jeżeli dopiero zaczynasz, wybierz aluminium. To rozsądny kompromis między trwałością, ceną i masą. Karbon ma sens wtedy, gdy masz już doświadczenie, dobrze obchodzisz się ze sprzętem i świadomie chcesz ograniczyć jego wagę.
Jaki system blokowania wybrać?
W kijkach teleskopowych segmenty mogą być blokowane wewnętrznie, przez skręcanie, albo zewnętrzną klamrą. Dla początkującego lepszy będzie drugi wariant, często określany jako Flick-Lock lub system zatrzaskowy. Klamrę otwiera się i zamyka szybko, a regulację można wykonać bez dużej siły.
Zewnętrzne blokady są szczególnie wygodne zimą. Możesz obsługiwać je w rękawicach, a ich działanie łatwiej ocenić wzrokowo. Dobrze wyregulowana klamra stabilnie utrzymuje segment, ale przed wyjściem trzeba sprawdzić, czy została całkowicie zamknięta.
Systemy skręcane są lżejsze i często tańsze, lecz wymagają dokładniejszej regulacji. Z czasem mechanizm może się ślizgać, zwłaszcza gdy do środka dostanie się błoto albo piasek. W niskiej temperaturze obsługa bywa niewygodna, ponieważ wymaga obracania segmentów, często po zdjęciu rękawic.
Na zimowe wycieczki wybierz kijki z zewnętrznymi klamrami. Są szybsze w regulacji i łatwiejsze do obsługi w rękawicach niż blokady skręcane.
Nie każdy kij potrzebuje systemu amortyzacji, czyli antishocka. Sprężyna może poprawić komfort na twardym podłożu, ale zwiększa masę i liczbę elementów, które mogą wymagać serwisu. Na większości górskich szlaków ważniejsza będzie wygodna rękojeść, dobry pasek i pewna blokada.
Jak dopasować długość kijków do wzrostu?
Punktem wyjścia jest przelicznik wzrost w centymetrach × 0,66. Dla osoby o wzroście 170 cm daje to około 112 cm. To wartość orientacyjna, dlatego regulowany model jest wygodniejszy niż kij o jednej, stałej długości.
Ostateczne ustawienie sprawdź na płaskim podłożu, w butach, w których zwykle chodzisz:
- Stań wyprostowany i chwyć rękojeść kijków tak, aby groty opierały się na podłożu.
- Ustaw długość tak, żeby łokieć był zgięty mniej więcej pod kątem 90 stopni.
- Zablokuj wszystkie segmenty i sprawdź, czy nie wsuwają się pod naciskiem.
- Podczas podejścia skróć kijki, aby łatwiej było oprzeć się na podłożu.
- Na zejściu wydłuż je, żeby zwiększyć zasięg podparcia i nie pochylać nadmiernie tułowia.
Nie traktuj przelicznika jako sztywnej reguły. Budowa ciała, wysokość butów, długość rękojeści i nachylenie szlaku wpływają na odczuwalną wygodę. Dobrze ustawiony kij pozwala utrzymać naturalną pozycję barków i nie wymusza unoszenia łokci.
Kijki trekkingowe a Nordic Walking – czym się różnią?
Kijki trekkingowe służą przede wszystkim do podparcia w terenie. Mają zwykle mocniejszą konstrukcję, pasek przy rękojeści i metalowe groty, które wbijają się w ziemię, kamienie lub śnieg. Często można do nich zamontować talerzyki ograniczające zapadanie się grotu w miękkim podłożu.
Kije do Nordic Walking są przeznaczone do rytmicznego marszu po równym terenie. Mają rękawiczkę połączoną z rękojeścią, która ułatwia aktywne odpychanie i otwieranie dłoni. Zwykle korzystają też z gumowych końcówek przeznaczonych do asfaltu i chodników.
Nie kupuj kijów do Nordic Walking z myślą o górskich szlakach. Ich konstrukcja i sposób trzymania odpowiadają innemu ruchowi. Jeśli planujesz marsz po asfalcie z kijkami trekkingowymi, załóż gumowe nakładki na groty. Poprawią przyczepność i ograniczą hałas.
Co sprawdzić przed zakupem?
Przed zapłaceniem za kijki wykonaj krótką kontrolę najważniejszych elementów:
- Konstrukcja – wybierz trzysegmentowy system teleskopowy, jeśli zależy Ci na regulacji i uniwersalności.
- Materiał – aluminium będzie rozsądniejszym wyborem na początek i w trudniejszy teren.
- Blokada – sprawdź, czy zewnętrzna klamra zamyka się pewnie i nie pozwala segmentowi się przesuwać.
- Długość – ustaw kij tak, aby łokieć tworzył kąt około 90 stopni.
- Rękojeść i pasek – wybierz wygodny uchwyt oraz regulowany, miękki pasek nadgarstkowy.
- Końcówki – upewnij się, że w zestawie są talerzyki, a groty lub gumowe nakładki można później wymienić.
Jeśli nie masz jeszcze doświadczenia, wybierz aluminiowe kijki teleskopowe z zewnętrznymi klamrami. Zapewnią regulację na podejściach i zejściach, wytrzymają więcej przypadkowych uderzeń niż karbon i będą prostsze w obsłudze zimą.
