Najlepszą długość kijków biegowych wyznacza kąt 90 stopni w łokciu. Załóż buty, w których biegasz, stań prosto i ustaw dłonie tak, aby po chwyceniu kijków ramiona były zgięte pod kątem prostym. Taka długość ułatwia wybicie, pomaga utrzymać prawidłową sylwetkę i ogranicza przeciążenia.
Jak zmierzyć długość kijków biegowych?
Pomiar wykonaj na płaskiej powierzchni i w obuwiu biegowym. Wysokość podeszwy wpływa na położenie dłoni, dlatego mierzenie na boso może dać zaniżony wynik.
Postępuj według prostego schematu:
- Załóż buty, w których najczęściej korzystasz z kijków.
- Stań wyprostowany, na równej podłodze.
- Zegnij łokcie pod kątem 90 stopni, jak podczas trzymania kijków przed sobą.
- Zmierz odległość od dłoni do podłogi, najlepiej od miejsca, w którym spoczywa rękojeść.
- Wybierz długość najbardziej zbliżoną do wyniku, a gdy wypadasz między dwoma rozmiarami, wybierz dłuższy.
Kąt prosty powinien być wygodny nie tylko wtedy, gdy kijki znajdują się przed ciałem. Podczas ruchu ręce pracują także za sylwetką, dlatego zbyt krótkie modele ograniczają tylne wybicie i mogą sprzyjać garbieniu.
Długość kijków a wzrost – tabela orientacyjna
Tabela pomaga szybko oszacować rozmiar, gdy nie możesz wykonać pomiaru. Jest tylko punktem wyjścia, ponieważ proporcje długości rąk i tułowia różnią się między użytkownikami. Pomiar w butach biegowych pozostaje dokładniejszy.
| Wzrost użytkownika (cm) | Sugerowana długość kijków (cm) |
|---|---|
| 155–164 | 105 |
| 165–174 | 110 |
| 175–184 | 115–120 |
| 185–194 | 125 |
| 195 i więcej | 130–135 |
Kije stałe czy regulowane?
Kije o stałej długości są zwykle lżejsze i mają prostszą konstrukcję. Dobrze sprawdzają się, gdy biegasz po podobnych trasach i znasz już swój rozmiar. Modele składane na kilka elementów, często określane jako konstrukcje typu Z-Pole, łatwiej schować podczas biegu.
Kije regulowane ważą zazwyczaj nieco więcej, ale pozwalają dopasować długość do nachylenia terenu. To przydatna cecha na trasach z dużą liczbą podejść i zbiegów. Rękojeść z przedłużeniem może częściowo ułatwić zmianę chwytu także w modelu o stałej długości.
Na szlaku długość możesz korygować w zależności od nachylenia:
- Na stromym podejściu skróć kijki o około 5–10 cm, aby łatwiej oprzeć je bliżej ciała.
- Na zejściu wydłuż je, co ułatwi stabilizację i odciążenie nóg.
- Na płaskim odcinku wróć do ustawienia, przy którym łokcie pozostają zgięte pod kątem 90 stopni.
- Jeśli używasz kijków stałych, zmieniaj wysokość chwytu na przedłużonej rękojeści, o ile dany model ją ma.
Na co uważać przy wyborze długości?
Za krótkie kijki sprzyjają pochylaniu i garbieniu sylwetki, a także ograniczają możliwość mocnego wybicia za ciałem. Za długie mogą wymuszać unoszenie barków i zwiększać napięcie w ramionach oraz obręczy barkowej. Jeżeli po kilku minutach czujesz, że barki pracują nienaturalnie, sprawdź ustawienie zamiast przyzwyczajać się do niewygodnej pozycji.
Dobór długości to pierwszy krok, ale efektywne korzystanie z kijków wymaga także oswojenia techniki. Lekka konstrukcja, na przykład z karbonu, zmniejsza obciążenie rąk, natomiast aluminium zwykle lepiej znosi przypadkowe uderzenia. Niezależnie od materiału najważniejsze pozostaje dopasowanie do sylwetki i terenu.
W praktyce wystarczy zapamiętać jedną zasadę: zmierz kijki w butach biegowych i wybierz długość, przy której łokcie tworzą kąt prosty. Gdy wynik wypada na granicy rozmiarów, lepszym wyborem będzie dłuższy model, który można skrócić techniką chwytu lub regulacją.
