Dobierając kijki trekkingowe, zacznij od długości, przeznaczenia i sposobu blokowania. Dla początkującego turysty najbezpieczniejszym wyborem są regulowane kije teleskopowe z aluminium i zewnętrznymi klamrami. Zapewniają stabilność na nierównym podłożu, pomagają odciążyć kolana i kręgosłup oraz ułatwiają kontrolę podczas zejść.
Jak dobrać długość kijków trekkingowych?
Punktem wyjścia jest ustawienie łokcia pod kątem około 90 stopni, gdy stoisz wyprostowany na płaskim podłożu. Rękojeść powinna znajdować się w dłoni, a grot opierać się na ziemi. Taka pozycja pozwala utrzymać naturalną pracę rąk i równomiernie przenosić część obciążenia na kijki.
Nie jest to jednak sztywna reguła dla każdej sytuacji. Na podejściu zwykle skraca się kijki, aby łatwiej było odepchnąć się pod górę. Podczas zejścia można je wydłużyć, uzyskując większy zasięg i stabilniejsze podparcie. Tabela pomaga wybrać długość początkową, ale po zakupie i tak sprawdź ustawienie na własnej sylwetce.
| Wzrost użytkownika (cm) | Sugerowana długość kija (cm) |
|---|---|
| Do 147 | 100 |
| 146–155 | 105 |
| 155–162 | 110 |
| 162–170 | 115 |
| 170–178 | 120 |
| 178–185,5 | 125 |
| 185,5–193 | 130 |
| 193–200,5 | 135 |
Podane wartości są orientacyjne. Różnica około 2 cm zwykle nie zmienia komfortu marszu, szczególnie gdy kijki mają szeroki zakres regulacji. Ważniejsze od trzymania się jednej liczby jest to, aby ramiona pracowały swobodnie, a łokcie nie były stale wyprostowane ani mocno zgięte.
Aluminium czy włókno węglowe?
Materiał wpływa przede wszystkim na masę, odporność na uderzenia i cenę. Początkujący najczęściej lepiej wykorzystają zalety aluminium, ponieważ ten materiał dobrze znosi przypadkowe uderzenie o kamień, korzeń lub skałę. Karbon wybierają osoby, dla których liczy się możliwie niska waga podczas długich tras.
Najważniejsze różnice między materiałami przedstawiają się następująco:
- Aluminium – jest trwałe, zwykle tańsze i łatwiej się odkształca zamiast nagle pęknąć. To rozsądny wybór na pierwszą parę oraz na kamieniste szlaki.
- Włókno węglowe – zapewnia niską masę i dużą sztywność, ale może być bardziej podatne na pęknięcie przy silnym punktowym uderzeniu.
- Aluminium sprawdzi się przy częstym kontakcie ze skałami, transporcie na zewnątrz plecaka i użytkowaniu bez dużego doświadczenia.
- Karbon ma sens, gdy regularnie pokonujesz długie trasy i wyraźnie odczuwasz zmęczenie rąk wynikające z masy sprzętu.
Teleskopowe czy składane?
Kije teleskopowe składają się z dwóch lub trzech wsuwanych segmentów. Łatwo zmieniać ich długość, dlatego dobrze sprawdzają się na trasach o zmiennym nachyleniu. Trzysegmentowa konstrukcja jest popularnym kompromisem między regulacją a rozmiarem po złożeniu.
Modele składane, określane też jako Z-fold, łączą kilka krótkich segmentów za pomocą linki. Po spakowaniu zajmują mniej miejsca i są wygodne w transporcie, ale zwykle oferują mniejszy zakres regulacji. Dla osoby początkującej bardziej uniwersalne będą kije teleskopowe. Konstrukcja składana ma przewagę wtedy, gdy priorytetem jest kompaktowy rozmiar, na przykład podczas podróży z małym plecakiem.
Dlaczego system blokowania ma znaczenie?
Blokada utrzymuje wybraną długość kija, dlatego jej działanie ma bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo. Wewnętrzny system skręcany zaciska segmenty po obróceniu rur. Jest prosty i często tańszy, ale z czasem może tracić skuteczność. Błoto, piasek i wilgoć mogą utrudniać jego pracę.
Zewnętrzne klamry, często określane jako Flick-lock, pozwalają szybko otworzyć blokadę, przesunąć segment i zamknąć ją bez obracania rur. Łatwiej obsłużyć je w rękawicach, co ma znaczenie zimą. Dają też możliwość szybkiej kontroli, czy zacisk jest prawidłowo zamknięty. Z tego powodu początkującym, a także osobom chodzącym po górach przez cały rok, zwykle lepiej służą kije z zewnętrznym systemem blokowania.
Rękojeść powinna dobrze leżeć w dłoni przez kilka godzin. Pianka jest lekka i przyjemna w cieplejszych warunkach, korek dobrze sprawdza się przy długim użytkowaniu, a guma może być mniej komfortowa latem, choć nie chłonie wilgoci. Przydatna bywa przedłużana część chwytu, pozwalająca zmienić ułożenie dłoni bez ciągłego przestawiania długości kija. Pasek nadgarstkowy powinien być miękki i mieć regulację.
Sprawdź także, czy producent oferuje wymienne groty i talerzyki. Metalowy grot zużywa się podczas kontaktu z twardym podłożem, a możliwość wymiany tej części wydłuża życie całej pary. Gumowe nakładki ograniczają hałas i poprawiają przyczepność na twardej nawierzchni, ale nie zastępują górskiego grotu w każdym terenie.
Kijki trekkingowe a kije do Nordic Walking
Kijki trekkingowe i kije do Nordic Walking nie są tym samym sprzętem. Pierwsze służą głównie do podpierania się na nierównym, stromym terenie. Drugie projektuje się do rytmicznego marszu po płaskich nawierzchniach, podczas którego aktywnie odpychasz się kijami.
Nie zabieraj kijów do Nordic Walking na wymagający szlak górski. Mają inną konstrukcję rękojeści i paska, zwykle lżejszą budowę oraz końcówki przeznaczone do płaskiego podłoża. Kije trekkingowe korzystają z mocniejszego grotu, talerzyków i uchwytu zaprojektowanego do podpierania się, a nie tylko do odpychania.
W kijach Nordic Walking często stosuje się rękawiczkę zespoloną z rękojeścią, która ułatwia dynamiczną pracę dłoni. W trekkingowych najczęściej znajdziesz klasyczny pasek nadgarstkowy, pozwalający pewniej oprzeć ciężar ciała. Na górskim szlaku liczy się właśnie ta stabilność, a nie sama lekkość konstrukcji.
Jak regulować kijki podczas marszu?
Na trasie ustawienie zmieniaj zależnie od nachylenia i długości kroku:
- Podejście – skróć kijki, aby ręce mogły pracować bliżej ciała i pomagały w wybiciu pod górę.
- Zejście – wydłuż kijki, by uzyskać dodatkowe podparcie przed sobą i zmniejszyć obciążenie kolan.
- Trudny, nierówny teren – ustaw długość tak, aby grot stabilnie dotykał podłoża bez unoszenia barków.
- Płaski odcinek – wróć do ustawienia, przy którym łokcie są zgięte mniej więcej pod kątem 90 stopni.
Jeśli mimo prawidłowej regulacji pojawia się ból kolan, nadgarstków lub pleców, zmień technikę marszu i skonsultuj problem ze specjalistą. Kijki wspierają ruch, ale nie zastępują właściwego obuwia, ostrożności ani oceny własnych możliwości.
Jakie kijki trekkingowe wybrać na początek?
Na pierwszą parę wybierz regulowane, teleskopowe kijki aluminiowe z zewnętrzną blokadą, wygodną rękojeścią i dostępnymi częściami zamiennymi. Ustaw je zgodnie z tabelą, a potem dopracuj długość tak, by łokieć pozostawał blisko kąta prostego. Taki zestaw daje początkującemu trwałość, łatwą obsługę i możliwość dopasowania sprzętu do podejść oraz zejść.
